slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3

Daikblogs

Van de prut in de bagger; van 2015 naar 2016.

foto sjaak bos 2015

Hoe zit dat ? Nou, op oudejaarsdag wordt in Aartswoud traditioneel de dijkenloop georganiseerd. En ik heb aan de wandeling deelgenomen. Er hadden zich die oliebolledag ook vele anderen bij café de Stompe Toren gemeld die de route liever gingen hardlopen. Een mooie polderse route door het blôtebieneland, waarin Aartwoud een bij elkaar geveegd hoopje baksteen lijkt met een heuse stompe toren als opvallend baken. Normaal een dorp waar je een kanon kunt afschieten, maar op deze dag een levendig sportcentrum dat met een indrukwekkende geluidsinstallatie onderstreepte dat het vandaag voor de wijde omgeving 'the place to be' was. Dorpsbewoners hadden al vroeg het café onder handen genomen en in de Schoolstraat alles in gereedheid gebracht voor start en aankomst, waarna ze van alle kanten toestroomden : boerezonen en -dochters die met blozende wangen en prut tot aan het kruis het beeld bevestigden wat wij van boerenzonen en –dochters hebben. Allemaal Noord-Hollandse poldermensen die wel houden van een robbertje met de elementen. Voor lokale roem, een medaille en kans op een van de prijzen uit de verloting kwamen ze in aanloop naar de jaarwisseling graag naar Aartswoud. En misschien om tijdens de nazit alvast een bodempje te leggen voor wat er 's avonds nog geconsumeerd ging worden. Tot zover 2015.

In de eerste weken van januari gunde het Karavaanfestival, dat al 23 jaar haar wortels heeft in Noord-Holland, ons een blik in de plannen voor het nieuwe programma dat in mei en juni van dit nieuwe jaar gestalte gaat krijgen. Ik was de laatste jaren al meerdere keren getuige van onvergetelijk poldertheater. Op die weidse vloer, onder dat immense hemeldak en onder invloed van onvoorspelbare elementen wordt theater iets heel bijzonders. Misschien met de prut van Aartwoud nog aan mijn schoenen, kreeg ik meteen al zin in 'Bach in de Bagger'. Een paar jonge talentvolle muzikanten, die normaal op grote concertpodia spelen, werken samen aan een Bachcompilatie die ze in mei gaan vertolken in de kassen van bloembollenbedrijf Poel in de Rijp. Hoe krijgt de muziek van belangrijke componisten een nieuwe betekenis in de polder ? Ik ben nu al razendbenieuwd....

Meer over het nieuwe karavaanprogramma : http://www.karavaan.nl

Westfriese Omringdijk volgens Wagendorp 6 (slot)

Op zaterdag 5 september j.l. hield schrijver, columnist en vriend Bert Wagendorp een lezing over de Westfriese Omringdijk in Eenigenburg. Bert declameerde en ik maakte deel uit van The Deurloupers die in het kleine kerkje aldaar de muzikale omlijsting verzorgden. Omdat ik de bezoekers van de DaikSait de lezing niet wil onthouden volgt hier deel 6:

De taal, het Westfries! Ik heb me daar in verdiept, omdat het niet anders kan of er bestaat een verband tussen de Westfriese Omringdijk en het binnen het dijkstelsel gesproken dialect. Als die dijk er niet was gekomen, hadden de mensen hier nu anders geklonken. De wortels van het Westfries zijn overigens ouder dan de dijk.

Luistert u even goed.

Het Westfries is vermoedelijk voortgekomen uit de groep van Noordzeegermaanse talen, ook wel de Ingveoonse taalgroep genoemd of het kustgermaans. Kenmerkend voor de ingveoonse talen zijn de nasaalsyncope met compensatierekking, palantalisatie en assibilatie van de velaire plofklanken en de deflexie in de samenvoeging van de accusatieve en datieve naamvallen tot de objectieve naamval. Het Westfries kan worden opgedeeld in het Derpers, het Mid-west-fries, het Oostelijk west-fries, het westelijk west-fries, het Enkhuizens, het Tessels, het Wierings en het Vlielands. Waarbij moet worden aangetekend dat er ook binnen de subcategoriën lokale verschillen worden waargenomen. Met het Zaans, het Waterlands en het Volendams behoort het huidige West-fries tot de oude Hollandse dialecten. Er zijn Friese invloeden. In het Enkhuizens zijn ook Saksische invloeden hoorbaar. Taalwetten zorgen ervoor dat in het Westfries een e vaak een a wordt (derde/darde), de oo vaak een eu (zoon/zeun) en dat sch verandert in sk (schitterend/skitterend).

Tot slot:

Het mooiste stuk van de dijk ligt tussen Alkmaar en Schagen. De dijk slingert zich er door het landschap. Hij ligt er hoog, ruim vijf meter boven het omringende land. Links is er land, rechts ook. De Westfriese Omringdijk is er gevangen in de klei van de Kop van Noord-Holland. Het werk zit er hier op, voor de dijk. Hij kronkelt zich langs de wielen, stille herinneringen aan watersnoodrampen. Elke slinger is een monument voor lang vergeten drama’s. Zo gaat het met het leed van de eeuwen, het loste op in het niets.

Ik heb nog één vraag. Misschien is er hier iemand die het antwoord weet. In 2011 werd er een initiatief gestart om de Westfriese Omringdijk op de werelderfgoedlijst van Unesco te krijgen. Hoe is het daarmee? De Unesco-eis voor toelating luidt dat het betreffende object ‘onvervangbaar, uniek en eigendom van de hele wereld’ moet zijn. Geen idee van wie die dijk eigenlijk is, maar onvervangbaar en uniek is hij zeker.

Ik dank u voor uw aandacht.

Bert Wagendorp

 

Pagina's

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer