ENKHUIZEN 22 juni 2026 – Met een besloten bijeenkomst van belanghebbenden in de Westerkerk in Enkhuizen kwam er gisteren na 14 maanden een eind aan de reizende expositie “Leven met dijk”. 

We deden elf Westfriese locaties aan. Met onze vrienden van het fotocafé Alkmaar vonden we steeds weer creatieve oplossingen voor de inrichting van vier verschillende kerken, een stoommachinemuseum, een openbare bibliotheek, het oudste café van Nederland, een meelmaalderij, een dijkschuur, een voormalig VOC pakhuis en op het industrieterrein van Hem de vrije ruimtes van een florerende drukkerij. 

We hadden veel interessante nieuwe ontmoetingen maar troffen er ook oude bekenden. Familieleden, collega’s, klasgenoten zag ik hier soms na jaren terug. Ik herinner mij verder boeiende gesprekken met mensen uit Limburg en de  Achterhoek; uit Australië, Frankrijk en Duitsland : sie hatten es allen nicht gewusst, van die machtige dijk en het ontstaan van Westfriesland. ( Wisten jullie dat je met Westfries tegen een Duitser een heel eind komt?)

Maar ook de lokale Westfriezen kwamen heel geïnteresseerd en nieuwsgierig kijken en raakten opgetogen van de expositie. Ze zagen maar weer eens hoe geweldig hun geschiedenis is en hoe mooi de streek waarin ze leven en voegden daar vaak hun eigen verhalen aan toe. Sommigen waren ook verbaasd: “Is dát ook Westfriesland?” “Hee, de Diepsmeer, de Berkmeer en Bennemeer waren allemaal meertjes!” 

Het waren voor ons ook stuk voor stuk warme ontmoetingen met de lokaal actieve vrijwilligers die op de een of andere manier betrokken waren bij al deze verschillende standplaatsen. Soms waren ze maatschappelijk actief, soms hadden ze een historisch DNA, anderen waren meer ‘van de cultuur’ en weer anderen waren van een geloofsgemeenschap. Allemaal een eigen kleur wellicht, maar allemaal diezelfde Westfriese inborst: Niet lullen maar poetsen. Aanpakken en je afspraken nakomen. Met eventuele problemen ga je praktisch om…….enfin, van die dingen die mij zo blij hebben gemaakt.

Onvergetelijk waren tenslotte ook de kleine huiskamerconcerten met The Deurloupers en de intieme Daiku-workshops. 

Kortom : wát een reis is het geweest ! Nooit docht.