Skuildôze en Gaandersdinkies

Eerder heb ik op dit blog iets verteld over het geocachen [ lees dit  blog ] : dat is het opskuilen van doôssies en het zoeken ernaar over de hele wereld, maar ook in je achtertuin. De Westfriese Deurloupers hebben in 2009 hun eigen Skuildoôs langs de Omringdijk verstopt. De lente van 2019 lokte alweer tientallen bezoekers naar deze geheime plek en als het zo doorgaat kunnen we dit lustrumjaar de 1000e bezoeker registreren.

Wanneer geocachers hun bezoek loggen (ze geven dan op een website aan dat ze de bewuste skuildoôs hebben gevonden ) laten ze ook meestal een groet achter. In ons geval zijn bezoekers vaak aangenaam verrast door de schoonheid van de locatie. De eerlijkheid gebied te zeggen dat de verrassingen soms ook minder aangenaam zijn als de geocachers werden geconfronteerd met de steilheid van het dijktalud of de soms welig tierende Urtica dioica (brandnetels), maar ja, that’s all-in the game.

Behalve zoeken en vinden en loggen kunnen geocachers ook kleine voorwerpen achterlaten in de doosjes. Kleine frutsels als knikkers, munten, sleutelhangers, snoepjes of andere troepjes. Soms wordt iets uitgewisseld. Het leukst zijn de travelbugs, of in goed westfries : de gaandersdinkies. Dit zijn geregistreerde voorwerpjes met een reisdoel. Ze worden opgepakt, meegenomen en elders weer in een andere cache gestopt. Het is op deze manier mogelijk om een voorwerp over de wereld te laten reizen. Omdat de verplaatsingen ook worden gelogd is het mogelijk zo’n reis nauwkeurig te volgen.

Op 19 december 2009 hebben we een travelbug in de Skuildoôs gestopt met de opdracht om Handrians Wall, in het noorden van Engeland te bereiken. Het heeft na allerlei omzwervingen door Nederland, jumpend van de ene naar de andere geocache, het zuiden van Engeland na een paar jaar bereikt. Maar tijdens de overstromingen in Zuid Engeland in 2015 is ons Gaandersdinkie voorgoed van de radar verdwenen, na zich zo’n 4500 kilometer te hebben verplaatst.

Dit jaar is een opvolger losgelaten. Een travelbug met de naam “Dyke seeks Wall” is in maart vanaf de Skuildoôs in oostelijke richting vertrokken. Hij is het laatst gezien in Nordrhein-Westfalen, Duitsland. Dat is weliswaar de verkeerde kant op, maar de hoop bestaat dat de huidige bezitter van het kleinood deze zomer op vakantie gaat naar Engeland. Of zoiets…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.