Deze week ontviel ons plotseling acteur Cees Geel: een nationale bekendheid met Westfriese roots. Ik kende hem, zoals de meeste mensen, voornamelijk van TV.

Zijn naam viel toevalligerwijs onlangs, tijdens een van de vele gesprekken die ik had met bezoekers aan onze dijkexpositie. Ik kende zijn Westfriese achtergrond eigenlijk niet. In 2017 zag ik hem in een theaterstuk over macht en corruptie bij de FIFA. Mijn dochter was betrokken bij die productie en werkte tijdelijk met hem. Dichter kwam ik nooit bij Cees Geel.

“Het was een echte Westfries.” zei op de radio een vriend van hem in een eerste reactie, duidend op zijn nuchterheid en arbeidsethos. “Ruwe bolster, blanke pit.” Een columnist van een landelijke krant bracht zijn bulderende stemgeluid in verband met de “Schagense kermiscultuur”….

Ik dacht zelf direct aan een dichtwerk van Ina Broekhuizen:

Al hiet je nou Loôs, Dol, Duin, Sijm, Slot of Koomen,

Reus, Pronk, Bot, Kreuk of meskien ok wel Laan… 

Zô’n achternaam van enkeld ién lettergreeppie?

Den kom jai vast van Westfriesland vedaan.

Al hejje een achternaam met een kleurtje,

zôas Bruin of Blauw, Groen, Zwart, Roôd, Geêl of Wit,

nôh den kejje d’r eerlijk meist zeker van weze

dat jouw familie in deuze streek zit.

Al hoor je in ’t buitenland d’rs ientje zêggen:

“Ik hiet van Skagen, Ursem of Berkhout.”

Gôh, den kejje deer rustig Westfries teugen prate.

Dat klinkt bai zukkers bekend en vertrouwd.

Al hejje nou ien van die kuuksige name

as Beerepoôt, Doôdeman of Steltenpoôl,

al hiet je nou Vertelman, Koedoôder of Brieffies:

den ging jai vast in Westfriesland op skoôl.

Die Vekens en Houters en Nobels en Baze 

weten-n-t soms meskien zelf genies.

Maar zien je of hoor je nou weer zuk soort name,

den weet da’s vast en zeker: Westfries.

Cees Geel is geboren in Schagen. Hij overleed te jong en te plots. 

Hij ruste in vrede.

Foto bron: Wikipedia