Binnen de Westfriese Omringdaik is het Westfries dialect an het ofsprokkelen. Het is nôselik, maar de dialecte in Nederland benne nagal op z’n retoer raakt. Wai koestere dat Westfries aars nag wát graag, net as de samenstelders van de Westfriese Kalender:

“’t Westfries was oigelek ’n spreektaal, maar is zachiesan ’n skroiftaal worren. Er wordt nag zongen in ’t dialect (OôsJoôs, The Deurloupers), d’r worre nag verhâle verteld, reime voordroegen, teneêlstukke, revues en muziekspelle in opvoert. Je kenne ok nag luistere nei podkaste en ‘r worre zelfs kerkdienste in het westfries houwen. Je kenne in die zin zegge dat ‘r nag leven in oôs moôie dialect zit, maar praat wordt ‘r steeds minder. Wat woorde en een enkele uitdrukking meskien. Maar de toid houdt gien skoft. ’t Raakt ‘r uit.”

Westfriese woordwolkies benne wolkies van skitterende Westfriese woorde die je zôwat vergete zouwe. Iniensen ken je zô’n woord teugenkomme en denke: “Ôh ja, dat zee moeder ok altoid”…